Blue carbon credits behoren tot de meest gevraagde en minst beschikbare credits op de vrijwillige markt. Kopers waarderen ze om goede redenen: kustecosystemen slaan ongewoon veel koolstof op, beschermen de kust en ondersteunen de visserij. Het aanbod van gecertificeerde projecten is echter klein, en de kwaliteit wisselt.
Blue carbon credits komen van projecten die kustecosystemen beschermen of herstellen, vooral mangroven, zeegrasvelden en kwelders. Elke credit staat voor één ton CO2-equivalent (tCO2e) die is vermeden of verwijderd en gecertificeerd door een standaard zoals Verra. In dit artikel lees je waarom deze ecosystemen belangrijk zijn voor koolstof, hoe blue carbon credits ontstaan, wat ze kosten en welke risico’s je als koper controleert.
Wat blauwe koolstof is
“Blue carbon”, of blauwe koolstof, is de koolstof die kust- en zee-ecosystemen vastleggen en opslaan. Drie ecosystemen zijn goed voor het grootste deel van wat wordt gecrediteerd:
Mangroven, zouttolerante bossen langs tropische en subtropische kusten.
Zeegrasvelden, bloeiende waterplanten in ondiep kustwater.
Kwelders (getijdenmoerassen), grazige wetlands die bij vloed onderlopen, vooral in gematigde streken. De Waddenzee kent ze ook.
Wat ze bijzonder maakt, is waar de koolstof zit. Hun bodem is drassig en zuurstofarm, dus dood plantmateriaal breekt heel langzaam af en hoopt zich eeuwenlang op. Een studie van 25 mangrovebossen in de Indo-Pacific liet zien dat ze tot vier keer zoveel koolstof opslaan als andere tropische bossen, het meeste in de bodem (Donato e.a., Nature Geoscience, 2011).
Dat werkt twee kanten op. Worden mangroven gekapt voor garnalenkwekerijen, rijst of houtskool, dan komt de opgeslagen bodemkoolstof vrij. Bestaande mangroven beschermen voorkomt grote uitstoot; verloren mangroven herstellen haalt na verloop van tijd weer CO2 uit de lucht.
Zo ontstaan blue carbon credits
Blue carbon-projecten doorlopen dezelfde keten als elke carbon credit: methode, validatie, monitoring, verificatie en uitgifte (hoe werken carbon credits). Er zijn twee vormen:
Herstel, zoals mangroven herplanten of kwelders weer laten overstromen. Dat levert verwijderingscredits op naarmate vegetatie en bodem koolstof opnemen.
Bescherming van bestaande mangroven tegen kap. Dat levert vermijdingscredits op onder REDD+-achtige methodes.
Veel grote projecten combineren beide. Bij Verra is VM0033 de belangrijkste methode voor herstel van getijdenwetlands en zeegras. Versie 2.1 geldt sinds 2023, en Verra hield van september tot oktober 2026 een openbare consultatie over een grote herziening, versie 3.0 (Verra VM0033). Projecten voegen vaak de Climate, Community and Biodiversity (CCB) Standards toe om hun sociale en ecologische voordelen te laten certificeren.
Credits voor zeegras en kwelders zijn nog zeldzaam, vooral omdat hun koolstof lastiger te meten is. In de praktijk komen de meeste blue carbon credits die een bedrijf nu kan kopen uit mangroven.
Een voorbeeld: Delta Blue Carbon in Pakistan
Het grootste gecertificeerde mangroveproject is Delta Blue Carbon in de Indusdelta, in de provincie Sindh in Pakistan (Verra VCS 2250, met CCB-certificering). Het wil ongeveer 102.000 hectare bestaande mangroven beschermen en zo’n 225.000 hectare aangetast land herstellen samen met lokale gemeenschappen, met een combinatie van ondersteunde natuurlijke verjonging en herplant. Het project mikt op 142 miljoen ton CO2-equivalent over 60 jaar en meldt ongeveer 21.000 banen, zo’n helft van de lokale bevolking (projectpagina).
De credits hebben publieke kopers: Microsoft, Trafigura, Respira en Carbon Growth Partners kochten in 2022 de eerste tranche, en Commerzbank boekt sinds 2024 elk jaar credits uit het project af, het laatst in mei 2026.
Barista Company, een koffiebedrijf voor evenementen, koos voor zijn jaarlijkse compensatieprogramma met Regreener voor mangroveherstel, mede om de voordelen voor biodiversiteit en gemeenschappen naast koolstof.
Credits of bijdrage: twee manieren om mangroven te steunen
Niet elk mangroveproject geeft carbon credits uit. Sommige herstelprogramma’s, zoals het mangroveherstel in Maranhão in Brazilië dat Regreener steunt (projectpagina), worden per boom of per hectare gefinancierd en met satellietdata gevolgd, zonder gecertificeerde credits.
Allebei zijn ze waardevol, voor verschillende doelen:
Gecertificeerde blue carbon credits passen als je geverifieerde tonnen wilt, afgeboekt op je eigen naam, voor een bijdrageclaim of een verwijderingsdoel.
Bijdragen aan herstel passen als het doel impact op ecosysteem en gemeenschap is, en je het ook zo communiceert, niet als gecompenseerde tonnen.
Die twee verwarren is een veelgemaakte communicatiefout. Een bijdrage per boom mag je nooit rapporteren als gecompenseerde uitstoot.
Wat blue carbon credits kosten
Blue carbon credits zijn duurder dan de meeste natuurlijke credits, omdat het aanbod klein is en de vraag van kopers die bijkomende voordelen waarderen groot. S&P Global Platts meldde in augustus 2025 een recordprijs in zijn beoordeling voor blue carbon, met een transactie van USD 30,50 per ton voor credits uit Delta Blue Carbon (S&P Global). Ter vergelijking: hoog beoordeelde herbebossingscredits kostten in het eerste halfjaar van 2026 gemiddeld USD 28,55 (carbon credit prijzen 2026).
De prijs van een specifiek project hangt af van vintage, volume, of het om verwijdering of vermijding gaat, en de rating van het project.
Risico’s om te controleren voordat je blue carbon credits koopt
Blue carbon heeft sterke bijkomende voordelen en echte risico’s. Vraag naar elk van deze punten:
Overleving en groei. Mangroveaanplant kan mislukken als soort, hoogteligging of waterhuishouding niet kloppen. Vraag naar gemeten overlevingspercentages en hoe die doorwerken in de uitgifte.
Blijvendheid. Cyclonen, erosie en zeespiegelstijging kunnen kustecosystemen beschadigen. Controleer de risicobeoordeling van het project en de afdracht aan de bufferpool.
Baseline bij bescherming. Vraag bij vermijdingscredits hoe de kapdreiging is aangetoond. Hetzelfde risico op overcreditering geldt als bij andere bosbescherming (additionaliteit).
Meting van bodemkoolstof. Het grootste deel van de koolstof zit in het sediment. Vraag of bodemkoolstof ter plaatse wordt gemeten of met standaardwaarden wordt geschat.
Rechten en verdeling van opbrengsten. Kustgrond wordt vaak gebruikt door vissersgemeenschappen zonder formeel eigendom. Controleer de instemmingsprocedures, afspraken over de verdeling van opbrengsten en de CCB-certificering.
Tip van Bernard de Wit, oprichter van Regreener: “Vraag bij mangroven om de aanplantregistratie naast de satellietbeelden. Een project dat per locatie zijn overlevingspercentage kent en de uitgifte daarop aanpast, beheert het risico. Een project dat geplante bomen meldt maar geen levende bomen, verkoopt een plantcijfer, en dat is iets anders dan een koolstofcijfer.”
Waar blue carbon past in een portefeuille
Blue carbon credits zijn natuurlijke credits, in SBTi-termen meestal kortlevende verwijdering of vermijding, met uitzonderlijke bijkomende voordelen: kustbescherming, visserij en biodiversiteit. Ze passen bij bedrijven die een project willen dat ze in hun verhaal kunnen uitleggen en bezoeken, en die impact naast koolstof belangrijk vinden. Langdurige verwijdering voor neutralisatie op lange termijn vervangen ze niet (CO2-verwijdering uitgelegd).
“Bij blue carbon komen CO2-financiering en klimaatadaptatie samen. In de Indusdelta zijn de mangroven ook een waterkering voor de kustdorpen. Daarmee is het een van de weinige credits waarbij we een klant het klimaatvoordeel en het lokale voordeel op dezelfde plek kunnen laten zien.”
Bernard de Wit, oprichter van Regreener
Steun een blue carbon-project
Bekijk de mangroveprojecten in onze portefeuille, van gecertificeerde bescherming en herstel in de Indusdelta tot herstel door gemeenschappen in Brazilië.
